James Johnson - Tlingit Artist and Carver
James Johnson - Tlingit Artist and Carver
  1. SMARTWOOL
  2. Smartwool Blog
  3. James Johnson – Tlingit-kunstenaar en houtsnijder

James Johnson – Tlingit-kunstenaar en houtsnijder

James Johnson •

James Johnson
Ik ben Tlingit uit Zuidoost-Alaska en lid van de Dakl’aweidi-clan (orcinus orca-clan). Ik ben een Tlingit-kunstenaar en houtsnijder. In onze taal bestaat geen woord voor ‘kunst’; deze werken vormen een visuele taal die al 10.000 jaar de geschiedenis van het Tlingit-volk vertelt. Door dit werk blijft onze cultuur voortbestaan.

Ik beoefen deze kunstvorm al 17 jaar. Toen ik begon, was het moeilijk voor te stellen dat mijn werk ooit in musea zou worden getoond. Ik geloof dat dingen gebeuren wanneer de tijd rijp is – je moet geduld hebben en vertrouwen op het proces.
Deze zomer heb ik vijf tentoonstellingen door het hele land. Dat is niet toevallig gebeurd. Het vraagt vertrouwen in je eigen kunnen en de moed om ja te zeggen wanneer kansen zich voordoen.
Mijn vader leerde mij om mij niet te vroeg aan mijn werk te hechten. Wanneer een werkstuk af is, moet je het loslaten en laten gaan waar het hoort. Dit komt voort uit traditionele kennis: wanneer houtsnijders een totempaal afronden, mochten ze deze niet meer aanraken – hij was niet langer van hen, maar van het volk.
Wat het belangrijkst is, is vakmanschap. Vaardigheid blijft zich ontwikkelen door oefening – het vermogen om elk stuk hout op te pakken en er iets betekenisvols van te maken.

Ik beoefen deze kunstvorm al 17 jaar. Toen ik begon, was het moeilijk voor te stellen dat mijn werk ooit in musea zou worden getoond. Ik geloof dat dingen gebeuren wanneer de tijd rijp is – je moet geduld hebben en vertrouwen op het proces.
Deze zomer heb ik vijf tentoonstellingen door het hele land. Dat is niet toevallig gebeurd. Het vraagt vertrouwen in je eigen kunnen en de moed om ja te zeggen wanneer kansen zich voordoen.
Mijn vader leerde mij om mij niet te vroeg aan mijn werk te hechten. Wanneer een werkstuk af is, moet je het loslaten en laten gaan waar het hoort. Dit komt voort uit traditionele kennis: wanneer houtsnijders een totempaal afronden, mochten ze deze niet meer aanraken – hij was niet langer van hen, maar van het volk.
Wat het belangrijkst is, is vakmanschap. Vaardigheid blijft zich ontwikkelen door oefening – het vermogen om elk stuk hout op te pakken en er iets betekenisvols van te maken.

Lib-Tech Double Dip (22/23) Art Institute of Chicago / beeldentuin Kunst van de Amerika’s / foto met dank aan AIC

Ik houd ervan mijn hoofd naar beneden te houden en elke dag aan mezelf te werken. Tijdens het proces zijn er momenten waar je trots op bent. Of het nu de kromming van een wang op een masker is, een perfecte snede in een gebogen houten doos of de balans van een ontwerp dat je net hebt getekend – in die momenten zit magie. Mijn voorouders legden een extreem hoge lat voor wat wij vandaag als kunstenaars doen. Elke kunstenaar zal zeggen dat we er nog niet zijn. We hebben tegenwoordig alle denkbare hulpmiddelen, maar hun kunst was zo sterk omdat zij kennis hadden die wij nu missen. Deze generatiekennis werd onderbroken tijdens de kolonisatie van het Tlingit-volk in Alaska. Er ging zoveel verloren. Als kunstenaar draag je vandaag een veel grotere verantwoordelijkheid dan alleen iets moois maken: je draagt deze traditie, deze cultuur en onze geschiedenis met je mee. Ik omarm dit gewicht, dit is mijn levensdoel.

Tlingit Sea Lion War Helmet / Rode ceder, zeehondensnorharen / Museum of Art, Fort Collins, CO